Sarnıcın en önemli sütunları, kaidede, antik Yunan mitolojisine göre kadın yüzlü ve saç yerine yılan olan bir canavar olan Gorgon Medusa’nın başlarıyla süslenmiştir.
Sarnıcın suyu Belgrad Ormanı’ndan Valens Su Kemeri ile sağlanmaktaydı.
Yerebatan Sarnıcı’na ek olarak, Konstantinopolis’in su temin sistemi Theodosius Sarnıcı ve Philoxenus Sarnıcı’nı da içeriyordu.
Yerebatan Sarnıcı, İstanbul’un merkezinde, Sultanahmed semtinde, en ünlü Türk tapınaklarından biri olan Ayasofya’nın tam karşısında yer almaktadır. İlk bakışta, bu, bodrum katında gerçek bir hazine saklayan, nispeten göze çarpmayan bir yapıdır. Yerebatan Sarnıcı haklı olarak bu Türk metropolünün en güzel anıtları arasında sayılabilir. Yeraltı rezervuarı, şehirdeki 60’ın en büyüğü ve halka açık olan tek rezervuardır.
Yerebatan Sarnıcı 6. yüzyılda Büyük I. Justinianus döneminde inşa edilmiş ve görevi yakındaki imparatorluk sarayına su sağlamaktı. Bizans surlarının içinde su sıkıntısı vardı ve uzun yıllar Valens su kemeri tarafından taşınması gerekiyordu. İstanbul’un 25 kilometre kuzeyindeki Belgrad Ormanı’ndaki nehirlerden ve kaynaklardan su topladı. Ancak savaşlar ve şehrin kuşatılması sırasında düşmanlar boruları tahrip etmiş veya su kemerinin sağladığı suyu kullanmıştır. Bu nedenle rezervuarların yapımına başlandı, yani. suların toplandığı sarnıçlar. Böylece sarnıçlar yeraltı içme suyu rezervuarları haline geldi ve onlardan gelen su hem imparatorluk saraylarına hem de çevredeki konut binalarına hizmet etti.
Belki ilginizi çeker: turk.expert ana sitesinde Yerebatan Sarnıcı hakkında Rusça bir yazı var.
Hayatta kalan tarihi metinlere göre, Yerebatan Sarnıcı’nın yapımında 7
.000 kadar köle çalıştı. Binaya girerken, kısmen suya batırılmış sütun sıraları ile büyük bir yeraltı salonunun açıldığı birkaç basamaktan aşağı inmeniz gerekiyor. Boyutları etkileyici: yaklaşık 138 x 64 metre ve 9800 metrekarelik bir alan. Rezervuar 80.000 metreküp su tutabilir. Bina, 12 sıra 28 sütun halinde düzenlenmiş toplam 336 mermer sütun tarafından desteklenen geniş bir tonozlu tavandan oluşmaktadır. Tek tek kolonlar arasındaki mesafe 4,9 metre ve her kolonun yüksekliği 8 metredir. Sütunlar Korint ve erken Bizans başlıkları ile süslenmiş olup, sol arka köşede yer alan iki sütun, Medusa başı şeklinde kaideler üzerine yerleştirilmiştir. İddiaya göre “nymphaeum” a, yani perilerin tapınağına atıfta bulunuyorlar.
